'O an ölmek istedim !'

Fenerbahçe’nin Uruguaylı savunma oyuncusu Diego Lugano, geç profesyonel olduÄŸu için gençlik yıllarında futbolla ilgili bir kariyer düÅŸünmediÄŸini, 18 yaşından itibaren yaÅŸamının adeta bir peri masalına dönüÅŸtüÄŸünü ve kariyerinin baÅŸladığını ifade etti.



Fenerbahçe Televizyonu’nda yayınlanan "1’e 1" programında kariyerini ve Fenerbahçe’de yaÅŸadıklarını anlatan Uruguaylı futbolcu, amatörce oynadığı futbolda bir anda profesyonel yaÅŸama baÅŸladığını, bu nedenle de profesyonel futbola adapte olmakta zorlandığını, sahip olduÄŸu doÄŸal yetenekler sayesinde zorlukların üstesinden geldiÄŸini kaydetti.



ÇocukluÄŸunun Uruguay’ın iç kısmında yer alan Canelones isimli küçük bir ÅŸehirde geçtiÄŸini bildiren Fenerbahçeli futbolcu, bunun bir takım avantajları olduÄŸu gibi dezavantajları da bulunduÄŸunu kaydederek, "Ailenin benden beklentileri vardı. Derslerim konusunda sorumluluk sahibi ve okulumda baÅŸarılı bir çocuktum. Küçük bir ÅŸehrin en büyük avantajı, istediÄŸim zaman sokaÄŸa çıkabilme özgürlüÄŸüne sahiptim, sokaklarda dolaÅŸabiliyordum, bisiklete biniyordum, futbol oynuyordum, koÅŸuyordum ve tabii ki kavga ediyordum. Mesela bugün benim çocuklarım bu özgürlüÄŸü yaÅŸama ÅŸansı bulamadılar. Çünkü Sao Paulo ve Ä°stanbul gibi metropollerde yaÅŸadılar" ÅŸeklinde konuÅŸtu.



Ülkesinde bulunan çocuk futbol altyapı oluÅŸumu nedeniyle futbola 3 yaşında baÅŸladığını, ancak 18 yaşına kadar hep amatör oynadığını anlatan Lugano, bu yaÅŸtan itibaren yaÅŸamının bir peri masalına dönüÅŸtüÄŸünü belirterek, ÅŸöyle konuÅŸtu: "Ben aslında futbolla ilgili bir kariyer düÅŸünemiyordum, futbolu bir meslek olarak görmüyordum, imkansız gibi bir ÅŸeydi benim için. Çünkü 18 yaşında profesyonel olmadıysanız futbola adım atmak artık çok zordu. Önce kendi mahalle takımımda oynadım. Ä°lginç bir antrenman ÅŸeklimiz vardı. Haftada bir kere öÄŸlen saatlerinde antrenman yapıyorduk. Çünkü hem okuyor hem de para kazanmak için çalışıyordum. Tamamen amatördük ve mahallemizin takımında oynuyordum. Futboldan para kazanmayı düÅŸünemiyorduk bile. 18 yaşıma geldiÄŸimde her ÅŸey bir peri masalına dönüÅŸtü. Sanki bir sihirli el hayatıma dokundu ve her ÅŸey bir anda deÄŸiÅŸmeye baÅŸlamıştı. O dönem bir amatör turnuvada ÅŸampiyon olduk ve bütün gözler üzerimizdeydi. Nacional’den teklif aldım. Ä°kinci ligde oynayan bir Anadolu takımından direkt Fenerbahçe’ye transfer olmak gibi bir ÅŸeydi. Açıkçası ilk zamanlar zor geçti. Her ÅŸeyden önemlisi fiziksel geliÅŸim beni çok zorladı. 18 yaşıma kadar hiç hazırlık kampı yapmamıştım. Haftada 2’den fazla idmana çıkmamıştım. Neredeyse sahip olduÄŸum her ÅŸey doÄŸal yeteneklerimdi. Bu zamana kadar tüm çalışmam fedakarlık üzerineydi, bu yüzden profesyonel futbola adapte olmakta bir hayli zorlandım."



"ÖLMEK Ä°STEDÄ°M"



Güney Afrika’da yapılan Dünya Kupası’nda Gana maçında sakatlandığı anı hatırlatan Lugano, o an ölmek istediÄŸini ifade etti.



Finale doÄŸru giderken ansızın gelen sakatlığın kendisinde büyük bir üzüntü yarattığını belirten sarı-lacivertli futbolcu, ÅŸunları kaydetti: "Kaptan olarak hayatım boyunca bütün mücadelem oralara gelebilmekti.



Maalesef bir sakatlık yüzünden onun bir parçası olmaya ara veriyorsunuz. O anda gerçekten ölmek istedim. Bu olmamalıydı, nasıl olurdu. Finale doÄŸru yürürken ansızın sakatlanıyorsunuz. Gerçek olmadığını düÅŸünüyordum. DiÄŸer taraftan kaptan olarak arkadaÅŸlarıma destek olmalıydım. Zayıf olamazdım. Moralimin çöktüÄŸümü kimse görmemeliydi. Çünkü sorumluluklarım vardı. O anda Lugano’nun yaÅŸadıkları önemli deÄŸildi. Herkes üstüne düÅŸeni yapmalıydı. Kupada bir daha oynayamayacağımı anladığım andan itibaren hislerimin hiçbir anlamı kalmadı."



"100. YILDA BÜYÜK BASKI ALTINDAYDIK"



Fenerbahçe’nin 100. yılını kutladığı ilk sezonunda (2006-2007) büyük bir baskı altında kaldıklarını anlatan Lugano, "Çok baskı altındaydık. Camia olarak öyle bir baskı yaşıyorduk ki ben daha Türkiye’yi, Ä°stanbul’u anlamadan büyük bir ÅŸampiyonluk mücadelesi içinde buldum kendimi. Tarihi bir ÅŸampiyonluk elde ettik" dedi.



Fenerbahçe taraftarının kendisi için çok özel olduÄŸunu kaydeden Lugano, "Bana besledikleri sevgi, yakınlık, gerçekten inanılmaz. Zaten insan bunu hissediyor. OturduÄŸum yerden, sokaÄŸa çıktığımda bana verdikleri o sıcaklık hissediliyor. Nedenini bilmiyorum. Ben bu kadarını hak ettiÄŸimi düÅŸünmüyorum.



Gerçekten etkileyici. Bazen Türkçe bilmediÄŸim için üzülüyorum. Bir ÅŸey söylediklerinde anlamıyorum ama hiç fark etmez, bana besledikleri duyguların tamamını hissediyorum" diye konuÅŸtu.



DÜÅž KIRIKLIKLARI



Lugano, geçen sezon son maçta berabere kalarak ÅŸampiyonluÄŸu kaçırdıkları Trabzonspor mücadelesini, futbol kariyerinde hatırlamak istemediÄŸi olaylardan birisi olduÄŸunu kaydetti.



Fenerbahçeli futbolcu kariyerinde düÅŸ kırıklığı yaÅŸadığı üç ÅŸeyi ÅŸöyle anlattı: "Birincisi Almanya’daki Dünya Kupası’nın dışında kaldığımız an.



Penaltılarla Avustralya’ya elendiÄŸimiz zaman. Ä°kincisi Sao Paulo ile Porto Alegre’ye Libertadores finalini kaybettiÄŸimiz zaman. Üçüncüsü ÅŸüphesiz Trabzonspor’a karşı Kadıköy’de oynadığımız son lig maçı. Ä°nanılmazdı. 15-1 kazanmamız gereken bir maçtı. Çünkü her maçta bu kadar fark olmaz. Berabere kaldık ve ÅŸampiyonluÄŸu kaybettik."



YARDIMSEVERLİĞİ



Ä°nsanlara yardım etmek için yetimhanelere, hastanelere ve çocuklarla birlikte olabileceÄŸi yerlere gittiÄŸini ifade eden Lugano, bulunduÄŸu pozisyondan yararlanarak ihtiyacı olan insanlara yardım topladığını anlattı.



Güney Afrika’daki Dünya Kupası organizasyonundan önce bir arkadaşıyla kitap çalışması yaptığını, birlikte bir öyküyü derlediklerini bildiren Lugano, ÅŸu ifadeleri kullandı: "Ben önsöz yazıp birçok kısmında destek oldum. Uruguay’da çok satan bir kitap oldu. Ä°lköÄŸretim öÄŸrencilerine zorunlu okutulması gereken bir kitap haline dönüÅŸtü. Günümüzde özellikle Güney Amerika’da çocukların, gençlerin uyuÅŸturucu gibi kötü alışkanlıklara genç yaÅŸta baÅŸladığını biliyoruz. Bu baÄŸlamda futbolun ve sporun bu gençlerin zamanını doldurmasına yardımcı olduÄŸunu düÅŸünüyoruz. Takım arkadaÅŸlarım artık benden korkmaya baÅŸladılar bu konuyla alakalı. Benim geldiÄŸimi görünce ’evet yine kesin bir ÅŸey isteyecektir’ diye söylüyorlar. Bizim malzeme sıkıntımız olmuyor. EskimiÅŸ yıpranmış bir kramponu da atmadan önce tamir ettirip, Uruguay’daki çocuklara ve yetiÅŸkinlere yolluyorum. Bu insanlar krampon alamayacak durumda futbol oynayan kiÅŸiler. Bizim biraz çaba ortaya koyarak biraz da zamanımızı vererek futbol oynanmasına yardımcı olduÄŸumuz birçok çocuk ve yetiÅŸkin var." Ülkesinde "Tota" lakabıyla bilindiÄŸini, Türkiye’de de hayranlarının bundan haberdar olduÄŸunu ve kendisini bu lakapla çağırmaya baÅŸladığını anlatan Lugano, "Bu lakap bana babamdan geliyor. Ben doÄŸduÄŸumda bana ’Totita’ demiÅŸler.



Kimse bana Diego ya da Lugano diye seslenmez. ’Tota’ ya da ’Totita’yım. ’Tota’ denildiÄŸinde bana seslenildiÄŸini, o kiÅŸinin beni seven ve tanıyan birisi olduÄŸunu anlıyorum" diye konuÅŸtu. cript type="text/javascript">changeTarget(document.getElementById("news_content"))